باغ چشمه علی دامغان

در ۳۲ کیلومتری شهر دامغان در جائی بین کوه و تپه خاکیهای شمالی کوه و در دره با صفائی که در حوزه دهستان رود بار چهارده کلاته است و بعد از روستای آستانه دره ای است که آب در آن جریان دارد و به وسعتی منتهی می شود که در آن دریاچه ای به طول تقریبی دو هزار متر و به عرض پانصد متر تشکیل شده و در منتهی الیه این دریاچه در سمت شمالی تپه های خاکی مخلوط با سنگ است که در چند جا آّ نسبتا زیاد بیرون می آید و آثار ساختمان مخروبه ای در آن وجود دارد که می گویند آقا محمد خان سر سلسله قاجاریه آن را ساخته است و نیز می گویند فتحعلی شاد قاجار در دامغان به دنیا آمد و در آنجا یک کلاه فرنگی مخصوص شکار ساخت که بعد ها به باغی تبدیل شد .در پایین باغ آب برای آبیاری دهکده و نواحی اطراف در استخرهایی با استفاده از روشی به نام آب پخشان ذخیره میشد. علی منصوری از افسانه های زیادی درباره به وجود آمدن این چشمه سخن میگوید “برخی آنرا به خسرو انوشیروان پادشاه ساسانی نسبت داده اند” اخیرا گفته میشود این چشمه از کوبیدن سم اسب امام علی (ع) بر زمین به وجود آمده است .

کلارا سرنا که در سال ۱۸۷۸ م از این کاخ دیدن کرده بود ، نوشته است : ” قصر قاجار همچون آمفی تئاتری مشرف به فضای سبز بیرون شهر بود.باغ این قصر به عرض ۱۳ هزار فوت و به طول ۲ هزار فوت بود و تاک های انگور ، باغ را احاطه میکردند و به صورت راهی تا قصر ادامه می یافتند. ”

ولی اکنون دیگر از این تاک های انگر خبری نیست و این طور که میگویند از این سال ها به بعد ، کاخ قاجار به تدریج به محلی متروکه و در حدود سال ۱۹۵۰ م به ویرانه ای تبدیل شد. بطور کلی کاخ های پایتخت های سلطنتی ، زیبا یا تجملی تنها عرضه کننده نمونه ای قابل توجه و نه ارضا کننده از باغ ایرانی است.
ماهیت حقیقی باغ ، محدود و محصور ودر یک حیاط ، پشت دیوارهای بلند پنهان شده است

درباره نویسنده

شهاب الدین عالمی

13مطلب نوشته است .

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق این سایت برای © 2019 باغ عالمی محفوظ است
طراحی شده توسط آلــفـــا