خواجه بدرالدین دامغانی

در قرن هفتم هجری میزیسته است و دارای اشعار مفصلی است . قطعه ای از شعر او را می اوریم.
ای جان زندگانی چونی و چیست حالت                           روذم به اخر امد در حسرت  وصالت
هر چند بیقرارم ، جسمم  غلام    زلفت                            با انکه تیره حالم جانم فدای  حالت
پرنور   شد  ضمیرم  از  افتاب     مهرت                            روشن شد اندرونم  از پرتو جمالت

برچسب :

درباره نویسنده

محمدمهدی عالمی

129مطلب نوشته است .

بهمن فرزند حاج نصرت اله فرزند میرزاحسن فرزند ملاعباس ثانی فرزند ملاعباس بزرگ

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق این سایت برای © 2019 باغ عالمی محفوظ است
طراحی شده توسط آلــفـــا