روستای تویه دروار

 

قدیمی ترین سندی که در مورد نام روستاهای تویه دروار ملاحظه شده در کتاب سفرنامه مازندران نوشته ظهیرالدین مرعشی است که نام سه روستای این دهستان را {سن وتو و دروار} ذکر می نماید.که اسامی مذکور متفاوت از اسامی کنونی بوده و می تواند ناشی از تطور زبان باشد که شگفتی این پدیده را می نمایاند ویا می تواند ناشی از اشتباه چاپی و یا اشتباه مولف باشد  . البته قرینه ای بر صحت اسامی ذکر شده وجود دارد وان اینکه با توجه به پیشینه تاریخی تویه دروار که پر از آثار زردشتی   بوده و   زبان مردمان آن (تویه درواری ) که به گواهی اهل فن منشعب از زبانهای ایران باستان است ودر این گونه زبانها کلمات تک هجایی مثل سن وتو بسیار رایج بوده به روشنی بعید می نماید نام باستانی روستای صح ، این نام رایج عربی باشد و قریب به یقین تحریف شده است. مضافا که نام سن متناسب با سایر مکانهای تویه دروار مثل ویان و دریان بوده و تحریف این اسامی در حال حاضر احتمالا به دلیل نفوذ زبان عربی ویا ترکی در زبان فارسی و یا تسهیل تلفظ کلمات است و کلمه سن در زبان باستانی پهلوی و فرهنگ زردشتی دارای معنا بوده و به معنای ماه و خدای ماه می باشد .

درباره نویسنده

محمدمهدی عالمی

127مطلب نوشته است .

بهمن فرزند حاج نصرت اله فرزند میرزاحسن فرزند ملاعباس ثانی فرزند ملاعباس بزرگ

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق این سایت برای © 2019 باغ عالمی محفوظ است
طراحی شده توسط آلــفـــا